logo wtccw3

Afdrukken

WAT IS CINGLÉ?

Geschreven door Koen Strik op .

De laatste zigzag naar de top gaat ondanks alle euforie toch zijn tol eisen.
Eerder op de dag had Leopold me teleurgesteld gadegeslagen toen ik de tweede keer op de top, ruim 10 min voor op de planning, lachend genoot van een colaatje en mijn geklokte tijd; bedoin – sommet in 1.48u. ‘ja hee, je ziet er helemaal niet afgemat uit! Daarvoor kom ik hier niet!’ Ik had ‘het bos’ inderdaad beter verteerd dan in de clubtijdrit. Beter gegeten.
Nu krijgt ie waarschijnlijk wat ie wil.
Vanochtend om 5.38u ben ik met lampjes aan vanuit Malaucene vertrokken. (dank voor de tip, Frank F, Bert en Leon; de cingle-ervaringsdeskundigen terplekke). Aankomst toen na 2.02u. Schitterende vergezichten in het ochtendgloren onderweg, en vooral boven. Maar niet te lang want t waait hard en brrr koud.
Beneden in Bedoin (denk erom: niet de verkeerde weg afdalen!) mijn eerste stempel halen. In Malaucene vanochtend was het nog te vroeg, geen winkels open die konden stempelen als bewijs dat ik er was. Dat doe ik vanmiddag wel… C’est un tampon! Zegt de Bedoinse bakkersvrouw desgevraagd. Boven vraagt stempelmeneer in de souvenirwinkel of ik moe ben… t gaat eigenlijk wel.
Een andere cingle-fietser is net voor de 1e keer boven, wat me tevreden doet realiseren dat ik nu alleen Sault nog maar hoef, en daar doe ik eerst samen met Anja en Leopold een boterhammetje van de bakker die ik nog ken van de vakantie met Frouke (Sport Met Hart) afgelopen mei. Daar stempel ik ook de op 1 na laatste stempel. Eerst afdalen dus… ik heb er vertrouwen in.
De wind is opgestoken. Zuchtend trap ik er doorheen. Ik snap ineens waarom Voeckler zo’n gekke bekken trekt. Haal nog steeds veel fietsers in. Dat geeft kracht… en deze doping is niet eens verboden.
Ook stimulerend is het idee dat uit alle hoeken en gaten de nog niet afgereisde Wilhelmina’s tevoorschijn zijn gekomen.
Het laatste stukje vanuit Sault reed ik nog enkele honderden meters op t grote blad, naar Chalet Reynard, waar ineens Guus, Brigitte, Edwin, Sanne, Leopold en Anja luidkeels mij stonden aan te moedigen! Ilse en Patrick en Raf en Saar deden ook flink hun best vanuit de auto, even later tegemoetkomend.
Nu rijd ik de laatste kilometers. Energie loopt weg via mijn pedalen, mijn GPS is ermee gestopt. Maar mijn batterij werkt nog. Ik kan niet meer opgewekt doen tegen fotografen. De focus wordt intenser op het fietsen alleen. Trap, trap, lichtste blad, is ok. Trap, trap… het weerstation op de top wordt weer groter. Dat deed het al 2 keer eerder vandaag. Nu voelt het nog meer als een mijlpaal. Trap… trap… Koen sr, jr, en Willem geven me, bijna boven, nog één shot enthousiasme. Ik ga staan nu voor de laatste helling naar de streep. Dat lukt nog wel. En dan: joelende vrienden en vriendinnen, ik ben binnen!
Ik sta over mijn stuur gebogen. Het hijgen gaat weer over in ademhalen. Ik doe mijn hoofd weer omhoog, kijk om me heen en begin de omgeving weer binnen te laten komen…
Dit is Leuk! Het is net als jarig zijn! Het is gelukt om 3 x boven te komen om 14.15u. Ik geniet van de aandacht en bewonderende blikken. Nu alleen nog maar afdalen terug naar Malaucene en een stempel halen. Waar anders dan bij ons eigen cafe du Casino!
Ik zal nog regelmatig naar de stempelkaart kijken om terug te halen wat ik die dag voor raars gedaan heb en naar de wegwijzerpaaltjes op schaal, het nummer 3 en de bidon die ik boven toegestopt kreeg. Het enige dat hoger kwam dan mijn egootje daar op de top was de kurk die over het weerstation heen leek te schieten… hadden Raf en Saar stiekem geschud???
Oja, en trots, ja ook trots ben ik.
En een malloot.

De laatste zigzag naar de top gaat ondanks alle euforie toch zijn tol eisen. 

1ekeerbovenEerder op de dag had Leopold me teleurgesteld gadegeslagen toen ik de tweede keer op de top, ruim 10 min voor op de planning, lachend genoot van een colaatje en mijn geklokte tijd; bedoin – sommet in 1.48u. ‘ja hee, je ziet er helemaal niet afgemat uit! Daarvoor kom ik hier niet!’ Ik had ‘het bos’ inderdaad beter verteerd dan in de clubtijdrit. Beter gegeten.
Nu krijgt ie waarschijnlijk wat ie wil. 

stempelkaart-cingleVanochtend om 5.38u ben ik met lampjes aan vanuit Malaucene vertrokken. (dank voor de tip, Frank F, Bert en Leon; de cingle-ervaringsdeskundigen terplekke). Aankomst toen na 2.02u. Schitterende vergezichten in het ochtendgloren onderweg, en vooral boven. Maar niet te lang want t waait hard en brrr koud. 

Beneden in Bedoin (denk erom: niet de verkeerde weg afdalen!) mijn eerste stempel halen. In Malaucene vanochtend was het nog te vroeg, geen winkels open die konden stempelen als bewijs dat ik er was. Dat doe ik vanmiddag wel… C’est un tampon! Zegt de Bedoinse bakkersvrouw desgevraagd. Boven vraagt stempelmeneer in de souvenirwinkel of ik moe ben… t gaat eigenlijk wel. Een andere cingle-fietser is net voor de 1e keer boven, wat me tevreden doet realiseren dat ik nu alleen Sault nog maar hoef, en daar doe ik eerst samen met Anja en Leopold een boterhammetje van de bakker die ik nog ken van de vakantie met Frouke (Sport Met Hart) afgelopen mei. Daar stempel ik ook de op 1 na laatste stempel. Eerst afdalen dus… ik heb er vertrouwen in.

2ekeerbovenDe wind is opgestoken. Zuchtend trap ik er doorheen. Ik snap ineens waarom Voeckler zo’n gekke bekken trekt. Haal nog steeds veel fietsers in. Dat geeft kracht… en deze doping is niet eens verboden. 

Ook stimulerend is het idee dat uit alle hoeken en gaten de nog niet afgereisde Wilhelmina’s tevoorschijn zijn gekomen. Het laatste stukje vanuit Sault reed ik nog enkele honderden meters op t grote blad, naar Chalet Reynard, waar ineens Guus, Brigitte, Edwin, Sanne, Leopold en Anja luidkeels mij stonden aan te moedigen! Ilse en Patrick en Raf en Saar deden ook flink hun best vanuit de auto, even later tegemoetkomend. 

3eklim_kale_stukNu rijd ik de laatste kilometers. Energie loopt weg via mijn pedalen, mijn GPS is ermee gestopt. Maar mijn batterij werkt nog. Ik kan niet meer opgewekt doen tegen fotografen. De focus wordt intenser op het fietsen alleen. Trap, trap, lichtste blad, is ok. Trap, trap… het weerstation op de top wordt weer groter. Dat deed het al 2 keer eerder vandaag. Nu voelt het nog meer als een mijlpaal. Trap… trap… Koen sr, jr, en Willem geven me, bijna boven, nog één shot enthousiasme. Ik ga staan nu voor de laatste helling naar de streep. Dat lukt nog wel. En dan: joelende vrienden en vriendinnen, ik ben binnen! 

cingle_met_supportIk sta over mijn stuur gebogen. Het hijgen gaat weer over in ademhalen. Ik doe mijn hoofd weer omhoog, kijk om me heen en begin de omgeving weer binnen te laten komen…Dit is Leuk! Het is net als jarig zijn! Het is gelukt om 3 x boven te komen om 14.15u. Ik geniet van de aandacht en bewonderende blikken. Nu alleen nog maar afdalen terug naar Malaucene en een stempel halen. Waar anders dan bij ons eigen cafe du Casino!

Ik zal nog regelmatig naar de stempelkaart kijken om terug te halen wat ik die dag voor raars gedaan heb en naar de wegwijzerpaaltjes op schaal, het nummer 3 en de bidon die ik boven toegestopt kreeg. Het enige dat hoger kwam dan mijn egootje daar op de top was de kurk die over het weerstation heen leek te schieten… hadden Raf en Saar stiekem geschud??? 

Oja, en trots, ja ook trots ben ik. 
En een malloot.

Reacties  

 
+2 #3 Koen Strik 06-08-2012 22:51
mallotenclubver melding; http://www.clubcinglesventoux.org/index.php/nl/geslaagden.html?did=A&pid=1&pp=20&ob=date&od=DESC
 
 
+1 #2 Joyce van Baar 06-08-2012 16:27
Prachtig verhaal Koen en het filmpje met muziek maakt het helemaal af. Waar zouden we zijn zonder supporters? Die geven echt een boost zoals die donderdag ook het geval was. Ik ben benieuwd naar de volgende malloot m/v.
 
 
+3 #1 Moniek van de Wiel 01-08-2012 23:03
Nu weten we ook wat Edwin doet als hij niet fietst: leuke filmpjes maken!
 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen