Teuns tijd is gekomen
Geschreven door Teun Forschelen | 10 april 2011
Zoals beloofd, hieronder het koersverslag van de winnaar van de Omloop te Rijsbergen-Oekel. Overigens blijkt hij in de tussentijd ook nog even de tijdrittitel van zijn club De Meet opgeraapt te hebben, met een gemiddelde van 42.7 km/u, een tiende km/u sneller dan de nummer 2 op een heuse tijdritfiets. Teun vond een tijdritstuurtje wel genoeg gekkigheid, en spendeerde ook nog wat seconden aan het opzetten van een leuk muziekje op zijn mp3-speler. En gelijk kreeg hij! Het waren 14 prachtige minuten en 22 seconden, maar deze overwinning van afgelopen woensdag moet nog even bezinken. HIeronder (klik "Lees meer") het verslag van zijn eerste gewonnen koers, waarin zijn ongekende talenten naar voren komen! En wie weet, staat hij ondertussen de volgende rondemiss te zoenen, want vanmiddag was het weer koers...
Het verbluffende debuut van ‘een groentje’
Op de eerste echte mooie lentedag van het jaar, namelijk zondag 20 maart vertrokken Luuk, Edwin, Herbert en ik naar Rijsbergen voor de openingskoers van de BWF-50 categorie. Na enkele trainingswedstrijden op Moleneind, zou dit mijn eerste echte koers worden. Mijn doelstelling toen was er niet afgereden worden. De prestatie die ik in deze eerste koers heb behaald, zou ik in dit stadium nooit als doelstelling aan mijzelf durven stellen...
Er zat nog genoeg in het vat, de benen waren niet ‘vers’ meer, maar de hartslagmeter (die ik voor de 1e keer om had) gaf aan dat ik op 85% van het vermogen van mijn diesel benen zat. Het was tijd om deze nog een keer flink aan het werk te zetten in het laatste rondje (of was het nu het een-na-laatste rondje ?;) Na wat gewring, (wat niet helemaal mijn ding is en vooral niet voor een bocht)zag ik een ‘quickstepper’ Ik dacht: “dat wieltje is van mij”, nog een paar keer flink aanzetten en dan heb ik hem. Op het moment dat ik bijna bij hem was, sprong er een ander wieltje weg. Dan maar hoger opzoeken, dacht ik. Voordat ik het wist reden we ons los uit het peloton en waren we meen ik met zijn drieën. Vervolgens hield de renner met zijn zijn exotische fiets voor me, zijn benen praktisch stil en keek telkens achterom. Hij gaf me geen teken om over te nemen of zoiets dergelijks en ik twijfelde zelf dan ook wat we gingen/ moesten doen. Totdat...ik een impulsieve ingeving kreeg of was het nou een opgefokte Metier die schreeuwde: ”Gaan man, gaan !!“, (met nog iets van GVD op het eind?)
Dit was mijn kans. Ik besloot er plotseling tussenuit te knijpen. Ik sneed de bocht aan naar het klinkerpad. In de buitenbocht reed ik een stukje over het zand waarbij ik dacht “oei, dadelijk ga ik nog op mijn (grote) plaat”.
Het voelde als of ik voor de eerste keer zonder zijwieltjes fietste, zo vrij voelde ik me toen ik daar zo alleen reed. De euforie schoot door me heen gecombineerd met een gevoel van bedreiging. Datzelfde gevoel had ik op het moment dat ik in mijn jonge jaren met een opgevoerde brommer voorbij een stel ‘blauwepetten’ reed. Telkens keek ik achterom met de vraag, komen ze al? Al stuiterend over het klinkerpad probeerde ik de ideale lijn op te zoeken, maar het voelde alsof ik over een kasseien strook denderde. Het zou niet de eerste keer zijn dat daar een bidon de grond opzocht. Het zuur begon al een beetje op te komen en de teller wees nog maar 43km/h aan. Zou het genoeg zijn? Dit kan toch niet waar zijn!?
Ik schoot het asfalt weer op waarbij ik mijn fiets weer flink probeerde aan te zwellen , maar de pit was er zo ongeveer wel uit. 50 meter voor de meet keek ik nog een keer achterom. Ik ging het halen. En dacht: ”wtf, ik flik dit gewoon, hoe kan dit...? ”
Ik stapte af en werd gefeliciteerd door Luuk die als nummer 6 eindigde en de boel goed had afgehouden. Ik stond volledig paf en het drong nog niet tot me door dat ik deze koers ‘gewoon’ gewonnen had. Na praten als brugman, omdat er iets fout was gegaan met de inschrijving werd ik officieel als winnaar verklaard. Toen volgden de bekende ritueel zoals op de TV; rondemiss, bloemen, podium, een intervieuw en een ‘fikse hoofdprijs’. Maar de gele trui bleef bleef achterwege, gelukkig had ik deze al aan...;)
Ik wil iederen bedanken voor de positieve reacties en felicitaties
Het was een Topdag !!
Teun Forschelen













Reacties
en teun wat boeiend geschreven..ook dat vind ik een topprestatie!
RSS lijst met reacties op dit artikel